Κυριακή, 16 Απριλίου 2017

Μία ακόμα μεγαλοβδομάδα....

Μία ακόμα μεγαλοβδομάδα τελείωσε.Και την "βγάλαμε" όλοι οι συνάδελφοι Ψαλτάδες στην κυριολεξία σχεδόν πάνω στά Στασίδια μας.
Και μία ακόμα μεγαλοβδομάδα πρόσθεσα και εγώ στον μακρύ κατάλογο των προσωπικών μεγαλοβδομάδων που τις βιώνω από το αναλόγιο.
Και η φετεινή όπως όλες είχε προσπάθεια, άγχος,ένταση κούραση αλλά και χαρά.Η φετεινή μου φάνηκε πιό κουραστική. Μάλλον μεγάλωσα αρκετά.
Για κάποιον που βιώνει την εκκλησιαστική ζωή και πράξη οι μεγαλοβδομάδες είναι ψαλτικά ζωογόνες,αλλά και επικίνδυνες.
Ζωογόνες γιατί η μεγάλη δοκιμασία -φωνητική και ερμηνευτική- για κάθε μουσικό Ψάλτη (ακόμα και για πρακτικούς Ψάλτες),είναι ένα διά βίου μουσικό σεμινάριο ανασυγκρότησης και βελτίωσης.
Επικίνδυνες γιατί σε παρασέρνει ο οίστρος και η ένταση εν τω ψάλλειν και αν δεν έχεις την στοιχειώδη αίσθηση αυτοσυγκράτησης μπορεί να το δείς και Κουκουζέλης ο νεώτερος. Ειδικά τώρα με το διαδίκτυο ο οίστρος πολλών "ψαλτοαστέρων" σε αμέτρητες αναρτήσεις ηχητικών αλλά και οπτικών "ψαλτοεμφανίσεών" τους  εν είδει παλκοσένικου,(τα περισσότερα των οποίων είναι για τα κλάματα),τούς οδηγεί σε πλήρη εκτροχιασμό από τον λόγο που τους προσέλαβαν, διασύροντας παράλληλα και την Ψαλτική τέχνη αλλά και τούς πραγματικούς μουσικούς Ψάλτες πού με πλήρη συνείδηση προσπάθεια και κόπο υπηρετούν την Ψαλτική τέχνη και μοχθούν γι αυτήν,ειδικά αυτήν την περίοδο.
Τέλος πάντων και εν κατακλείδι μόνο οι αναμνήσεις των παιδικών μου μεγαλοβδομάδων είναι σε μένα γλυκές, ανεξίτηλες αλλά και βέβαια άνευ επιστροφής.
Να ευχαριστήσω όλους τούς φίλους και μαθητές που με βοήθησαν γιά άλλη μία φορά. Και ας αναμένουμε ένα ακόμα Πάσχα τερπνόν του χρόνου....

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αναγνώστες