Εψαλλα και φέτος, κατά την εορτή της Υπαπαντής, σε ναό της Λακεδαίμονος στον οποίο τιμάται ιδιαίτερα η εν λόγω ΔεσποτοΘεομητορική εορτή, κληθείς από φίλο ιερέα-εφημέριο του ναού. Πάντα κατά την εορτή της Υπαπαντής μού έρχονται μνήμες παλαιές, από δύο πόλεις που εορτάζουν με μεγαλοπρέπεια την Υπαπαντή και στις οποίες πηγαίναμε μαζί με τον αείμνηστο πατέρα μου παπαΓιάννη εφημέριο Καρέας.
Η μία είναι στο πανέμορφο Γύθειο. Στο Επισκοπείο της Μητροπόλεως Γυθείου, όπου υφίσταται εντός ναός της Υπαπαντής, τελείται αφ' εσπέρας μέγας εσπερινός. Την κυριώνυμη ημέρα Ορθρος και Θ.Λειτουργία και εν συνεχεία λιτανεία της εικόνος, όπου απ' τον παραλιακό δρόμο φτάνει στην κεντρική πλατεία Μαυρομιχάλη όπου τελείται δέησις και εν συνεχεία καταλήγει στον πλησίον της πλατείας Μητροπολιτικό ναό του Αγ.Γεωργίου. Εκεί πηγαίναμ με τον πατέρα μου καθ' ότι συμμετείχε στην λιτανεία.
Η άλλη μεγάλη πανήγυρις της Υπαπαντής εορτάζεται στην εντυπωσιακή και ιστορική πόλη της Καλαμάτας. Ο μεγαλοπρεπής ιστορικός κεντρικός Μητροπολιτικός ναός εορτάζει τηνΥπαπαντή. Κάθε χρόνο γίνεται με μαγαλοπρέπεια η πανήγυρις. Θυμάμαι παιδί του Γυμνασίου είχα πάει δύο-τρείς φορές με τους γονείς μου από το Οίτυλο στην Καλαμάτα όπου διανυκτερεύαμε. Καλούσαν ονομαστούς Ψάλτες στην πανήγυρη. Μία χρονιά θυμάμαι είχαν καλέσει τον γλυκύτατο Γεώργιο Σύρκα.Μία άλλη έναν Ψάλτη από Τρίπολη ονόματι Τασόπουλο, ο οποίος είχε μία πολύ δυνατή φωνή που κάλυπτε τους πάντες.
Στην Πόλη, κατά τα χρόνια της εκεί παραμονής μου, την Υπαπαντή την εορτάζαμε συνήθως στον ναό της Παναγίας Ελπίδος, έναν ιδιαίτερα εντυπωσιακό ναό, με εσωτερική μαρμάρινη επένδυση, μεγαλοπρεπή αναλόγια και θρόνο, αλλά που είναι στην περιοχή Κοντοσκαλίου,μία πολύ υποβαθμισμένη περιοχή, ανάμεσα σε κτίρια ερειπωμένα και γειτονιά όλο από φτωχούς πρόσφυγες.
Ομως δύο φορές θυμάμαι την εορτάσαμε στον Αγιο Κων/νο στα Ψωμαθειά, αφού ήταν αδύνατη η κυκλοφορία λόγω χιονιού που συνήθως η Πόλη έχει τον Φεβρουάριο. Στην φωτό φαίνονται χιονισμένοι ο Αγιος Κων/νος και η ιστορική Μονή Στουδίου ερειπωμένη και θλιμμένη. Στο βάθος διακρίνεται η θάλασσα του Μαρμαρά.
Μετά την φετινή πανήγυρη όντας κοντά στο χωριουδάκι μου την Καρέα, πήγα εκεί και εκτός από τα υπέροχα άγρια χόρτα που βγήκαν πάμπολλα λόγω των πολλών βροχών, μάζεψα και το ζωογόνο και θεραυπευτικό φασκόμηλο, ένα αφέψημα σπάνιο και πολύτιμο. Παραθέτω ως ενθύμιο και το Δοξαστικό των αίνων, όπως το έψαλλα και φέτος από το Δοξαστάριο του Πρίγγου, ευχόμενος και του χρόνου νάμαστε καλά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου