Καθαρά Δευτέρα & Μ.Σαρακοστή. Χαμένα έθιμα-Μεγάλα λόγια.

Κοιτώντας παλαιές αναμνηστικές φωτογραφίες της νιότης μου, βρήκα μία από το μακρινό 1968. Είναι από  καθαρά Δευτέρα. Είμαστε πολλοί μαζεμένοι στο προαύλιο της Εκκλησίας στο χωριουδάκι που γεννήθηκα, την Καρέα. Και μάλιστα χορεύουμε και "σέρνω" εγώ τον χορό. 

Βλέποντάς την, θυμήθηκα ότι κάθε χρόνο τέτοια μέρα, μαζευόμασταν όλοι οι συγχωριανοί εκεί, μετά τον Ορθρο που τελούσε ο μακαρίτης ο παπαΓιάννης ο πατέρας μου. Κάθε οικογένεια ερχόταν και έφερνε τα δικά της νηστήσιμα φαγητά. Συνήθως ήταν ψωμί γνήσιο φουρνιστό, ελιές, χαλβάς, ταραμάς και μαρούλια γιά ...χλωρακία. Μερικοί έφερναν και καλαμάρια, αυτά τα μελανά από τις κονσέρβες. Τρώγαμε λοιπόν όλοι μαζί με κουβεντολόϊ και χαρούμενη διάθεση. Οι μεγάλοι άνδρες έπιναν και λίγο κρασί. Μερικές χρονιές μετά το φαγητό επακολουθούσε και ένα μικρό γλεντάκι με χορό, αν ήταν παρών κάποιος από τους οργανοπαίχτες του χωριού.

Κατά τις τρείς το μεσημέρι τελείωνε αυτή η γιορτούλα και εμείς τα γυνασιόπαιδα, αναχωρούσαμε πέρνοντας με τα πόδια τον δρόμο, -την δημοσιά που λέγαμε-, για την διασταύρωση του Γεωργακαράκου, όπου ο κεντρικός δρόμος από Γύθειο γιά να πάμε στην Αρεόπολη αφού εκεί ήταν το γυμνάσιό μας. 

Καθόμασταν λοιπόν, εκεί στην στάση, στο καφενείο του μπάρμπαΝτίνου, περιμένοντας το λεωφορείο της γραμμής που περνούσε στις πέντε. Πάντα βέβαια ήμασταν "ζαλωμένοι" όπως λέμε στην Μάνη, δηλαδή φορτωμένοι έναν ντορβά με τα απαραίτητα τρόφιμα γιά να βγάλουμε την βδομάδα, ως το επόμενο Σαβ/Κύριακο.   

Σήμερα τα πράγματα έχουν κατά πολύ αλλάξει. Και της καθαράς Δευτέρας αλλά και όλης της Μ.Σαρακοστής. Ελάχιστοι νηστεύουν, ελάχιστοι ξέρουν την σημασία τους. Ολα κινούνται στην σφαίρα του καταναλωτισμού. Πόσο κοστίζουν τα θαλασσινά, πόσο η λαγάνα και άλλα υποτίθεται νηστήσιμα εδέσματα. Που μόνο νηστήσιμα δεν μπορείς να τα πείς. Αφού το νηστήσιμο χταπόδι ή τα φρέσκα καλαμάρια κοστίζουν πιό πολύ από το μοσχαρίσιο κρέας. Και ας μην αναφέρω γιά γαρίδες ή καραβίδες ή αστακούς που καταναλώνουν πολλοί, που και πανάκριβα είναι και παρωδία νηστείας και εγκράτειας φανερώνουν.

Επίσης αυτό το νεοφανές ευχολόγιο πολλών λαϊκών, που αντί να λένε αυτό που όλοι λέγαμε και εξακολουθούμε να λέμε λιτά και ταπεινά, δηλαδή "Καλή Σαρακοστή", μεγαλόστομα εκφωνούν ευχές όπως "καλό στάδιο", "καλόν αγώνα", "καλή συχώρεση"και άλλες τέτοιες καλογερίστικες ατάκες, λες και  είναι μοναχοί που ετοιμάζονται να πάνε σε σπήλαια και ασκηταριά γιά άσκηση. 

Βέβαια οι περισσότεροι θεούσοι γιά επίδειξη και γιά το θεαθήναι τα λένε. Είναι εσχάτως και οι άλλοι, οι θεούσοι "μαχητές" του διαδικτύου, όπου γεμάτοι υποκρισία και εμπάθειες κακολογούν και λοιδωρούν αδιακρίτως και αναιτίως -ως άλλοι Φαρισαίοι-, φανερώνοντας τι κρύβεται στα εσώψυχά τους. 

Και γιά να κλείσω ευχάριστα και μακριά από μεγάλα λόγια και κούφιες ευχές, να ευχηθώ σε όλους μας -με ένα χθεσινό φόντο του πανέμορφου Γυθείου και με τον χιονισμένο επιβλητικό Ταϋγετο στο βάθος- να καταφέρουμε να ζήσουμε και αυτή την Μ.Σαρακοστή και την επερχόμενη Ανοιξη, με υγεία, ειρήνη και ηρεμία στην ψυχή μας.