Διά τον Διδάσκαλο Πέτρο Λαμπαδάριο τον Λακεδαιμόνιο.

Εορτή των πρωτοκορυφαίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου σήμερα. Και όπως κάθε χρόνο από την ίδρυση του ΟΦΕΛΠ ανελλιπώς και πάνω από είκοσι χρόνια, είτε βρίσκομαι στην Ελλάδα, είτε στην Κων/πολη ή όπου αλλού, ουδέποτε λησμονώ να προσκομίσω ένα δίσκο με κόλυβα και να ζητήσω να τελεσθεί από κάποιον λειτουργό -είτε Αρχιερέα, είτε ιερέα-, ένα τρισάγιο στην μνήμη του μεγίστου Διδασκάλου της καθ' ημάς πατρώας Βυζαντινής Εκκλησιαστικής -αλλά και εξωτερικής- μουσικής, Πέτρου Λαμπαδαρίου της Μεγάλης Εκκλησίας, του Πελοποννησίου του εκ Λακεδαίμονος.

Και φέτος λοιπόν αξιώθηκα στην κωμόπολη Νιάτα της Λακεδαίμονος, να πράξω το αυτό. Το τρισάγιο τέλεσε ο πολιός και λίαν αγαπητός εφημέριος πατήρ Κυριάκος Χριστάκης, ο οποίος είναι λάτρης της Βυζαντινής μουσικής και της σωστής ψαλτικής και εν τη πράξει φίλος των Ψαλτών.

Ασφαλώς στα ψαλτικά κατά την σημερινή ακολουθία, κύρια θέση κατείχαν οι μελοποιήσεις του Πέτρου, όπως το Δόξα των αίνων, το χερουβικό και το κοινωνικό. Εξ αυτών, ως ενθύμιον κατέγραψα το χερουβικόν. Πρόκειται γιά το πασίγνωστο και χιλιοψαλμένο σύντομο σε ήχο Α', εκ της σειράς "Της εβδομάδος" και το παραθέτω ως ενθύμιον. Την ευχή του Διδασκάλου εύχομαι να έχουμε όλοι οι Ψάλτες για να ψάλλουμε -καθένας ως δύναται και με την δική του σφραγίδα-, τα αθάνατα μελουργήματα του Διδασκάλου και ευεργέτου όλων μας. Χαιρετώ σας εν ειρήνη.