Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2020

Κυριακή 21/6/2020 στο Οίτυλο.

Βρέθηκα σήμερα Κυριακή και έψαλλα στο αγαπημένο μου Οίτυλο, στον κεντρικό ναό του την Παναγία. Με είχε καλέσει ο εφημέριος του χωριού πατήρ Ευγένιος. Ενας νέος, μορφωμένος και λίαν δραστήριος ιερομόναχος. Προσήλθε χοροστάτησε και λειτούργησε ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Μάνης κ. Χρυσόστομος.
Εχω και παλαιότερα Ε Δ Ω γράψει κάποια εγκάρδια πράγματα γιά το Οίτυλο. Και αυτά που έγραψα τότε ισχύουν και σήμερα απολύτως. Γιατί το Οίτυλο είναι πάντα όμορφο και πάντα μέσα στην καρδιά μου.
Σήμερα λοιπόν, ξεκίνησα λίαν πρωί από την Καρέα και μέσα από την τόσο άγρια αλλά θαυμάσια διαδρομή της Κλινοβάς, έφτασα στο πανέμορφο Οίτυλο. 
Εκτός από τον εφημέριο, ήταν και ένας ακόμη ιερέας, ο πατήρ Κων/νος εφημέριος του Φλομοχωρίου. Ο ναός είναι με μέριμνα του εφημερίου ιδιαίτερα περιποιημένος. 
Ο Μητροπολίτης προσήλθε στην ώρα του και όλα κύλησαν ομαλά και με τάξη. Λειτουργεί απλά και κηρύττει επίσης με άψογο τρόπο. 
Στο τέλος, μετά το "δι'ευχών" συγκινήθηκα ιδιαίτερα επειδή ο εφημέριος μετά τις ευχαριστίες και τα επαινετικά γιά μένα λόγια του Μητροπολίτη, μού προσέφερε μία εικόνα και αναφέρθηκε στον προκάτοχό του αείμνηστο πατέρα μου παπαΓιάννη, που χρημάτισε εφημέριος στο Οίτυλο, έχει δε και φωτογραφία του μαζί με άλλους προκατόχους στο γραφείο του ναού που είναι στο προαύλιο με την απίστευτη θέα στην παραλία της Τσίπας.   
Εψαλλα στο ψαλτήρι και κοιτώντας την ωραία πύλη νόμιζα ότι θα έβλεπα να ξεπροβάλλει ως λειτουργός ο παπαΓιάννης, όπως τότε, στα χρόνια που ήμουν μαθητής Λυκείου στην Αρεόπολη και κάθε Κυριακή βρισκόμουν και έψαλλα στο Οίτυλο που τότε διαμέναμε.
Μετά την Λειτουργία, όλοι μαζί πήγαμε στον άλλο ναό του χωριού τους Ταξιάρχες, μία ιστορική και θαυμάσια επίσης εκκλησία. Πίσω από τον ναό, σε ένα μεγάλο οικόπεδο, που διαμορφώθηκε κατάλληλα και σε καλοκαιρινό πλέον κλίμα, με τα τζιτζίκια να αναγγέλουν το καλοκαίρι, μας δεξιώθηκαν συνεργάτες του εφημερίου. 
Ηταν μία χαλαρή και ευχάριστη συνάντηση και σε αυτό συνέβαλλε ασφαλώς η πρόσχαρη και ιδιαίτερα ζεστή παρουσία του νέου Μητροπολίτου Μάνης κ.Χρυσοστόμου. Πέραν των φωτογραφιών που προσέθεσα, παραθέτω και την ιστοδιεύθυνση της Μητροπόλεως όπου αναρτήθηκαν περισσότερες φωτό, αλλά και αποσπάσματα της ομιλίας του Μητροπολίτου που είναι Ε Δ Ω . Παραθέτω επίσης παρακάτω ένα μικρό βίντεο με ένα κάθισμα και το Πασαπνοάριο που έψαλλα, ως ενθύμιο της σημερινής Βοιτυλιώτικης ψαλτικής μου παρουσίας, ύστερα από τόσο καιρό αποχής από τα αναλόγια της Κπολης, αφού λόγω της πανδημίας ακόμα είμαι στα πατρογονικά χώματα. Χαιρετώ σας...










Κυριακή, 19 Απριλίου 2020

Πάσχα Κυρίου Πάσχα 2020. Διαφορετικό και Ευεργετικό.

Από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, δεν υπήρξε μέχρι φέτος χρονιά, που να μην ζούσα το κάθε Πάσχα κυριολεκτικά μέσα στις Εκκλησιές. Αρχικά μικρό παιδάκι ως παπαδάκι εδώ στο χωριό μου, την Καρέα της Μάνης, παρά τους πόδας του πατέρα μου που ήταν ο ιερέας του χωριού.
Αργότερα όντας γυμνασιόπαιδο, συμμετείχα ως Ψάλτης αφού τα κατάφερνα έχοντας μάθει να ψέλνω πρακτικά. Αρχικά στην Καρέα. Μετά, κατά τις δύο τελευταίες τάξεις στην Αρεόπολη, όπου ήταν και η έδρα του Γυμνασίου, παρ' ότι μου στοίχιζε που έμενα μόνος πασχαλιάτικα, ενώ έφευγαν όλα τα άλλα Καριωτάκια. Στην συνέχεια έψαλα τρία συνεχόμενα Πάσχα κατά την στρατιωτική μου θητεία (τότε ήταν είκοσι οκτώ μήνες το στρατιωτικό, ξεχνούσες το πότε ήσουν πολίτης), σε διάφορες μονάδες που υπηρέτησα.
Μετά, έχοντας σπουδάσει την ψαλτική τέχνη, αποφοιτώντας από το Ελληνικό ωδείο και βιώνοντας την τέχνη σε φτασμένους ψάλτες όπως ο περιώνυμος Πρωτοψάλτης του Πατριαρχείου Θρασύβουλος Στανίτσας, έψαλα ως "επαγγελματίας" ψάλτης, σε διαφόρους κεντρικούς ναούς.
Στον Πειραιά (Βλαχέρνα Αμφιάλης, Αγία Σοφία), στην Βούλα (Κοίμηση Θτκου), Αθήνα (Αγία Τριάδα Αμπελοκήπων, Μονή Πετράκη, Ευαγγελίστρια Ν.Ερυθραίας) και Σπάρτη (Μητροπολιτικό ι.ναό).
Από το 2017 μετακόμισα στην Κων/πολη. Εψαλα το Πάσχα του 2018 και του 2019 σε ναούς της περιφέρειας Υψωμαθείων Βλάγκας και Κοντοσκαλίου, που ανήκει στην Αρχιεπισκοπή του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ζώντας ανεπανάληπτες εμπειρίες.
Κάθε Πάσχα είχε την ιδιαιτερότητά του. Ολα τα θυμάμαι αρωματισμένα από το δροσερό αεράκι του Επιταφίου και το φως του χαρμόσυνου Χριστός Ανέστη.
Το φετινό Πάσχα όμως ήταν όντως πολύ διαφορετικό και πρωτόγνωρο. Γιατί λόγω της πανδημίας, στους ναούς γινόντουσαν οι ακολουθίες της Μεγάλης εβδομάδος με κλειστές τις πόρτες. Εχοντας γιά τον ίδιο λόγο επιστρέψει στην Ελλάδα από την Κ/πολη, απομονώθηκα εδώ στην Καρέα. Ηταν κάτι πρωτόγνωρο και δύσκολο.
Κάθησα και το σκέφτηκα με ιδιαίτερη προσοχή. Και κατάφερα να μην με επηρεάσει αρνητικά καθόλου. Αντιθέτως ένιωσα την πνευματικότητα των ημερών δια της σιωπής και ευεργετικά αναλογίστηκα ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο.
Ελαβα πολλά μηνύματα από  κληρικούς και λαϊκούς, που "ωρυόντουσαν" ότι μας έκλεισαν τους ναούς, οτι ήλθαν οι νεφελίμ, ότι ήλθε η αποκάλυψη και άλλα τέτοια φαιδρά. Τι να τους πείς,τι να τους απαντήσεις. Ούτε καν τους πέρασε από το μυαλό να σκεφτούν πως ο Θεός λατρεύεται παντού. Και να επιλέξουν να σιωπήσουν. Προσωπικά πιστεύω ότι καλύτερα θα ήταν αφού επεβλήθει νε είναι κλειστές οι πόρτες των ναών, να μην γίνουν καθόλου ακολουθίες. Οπως αποφάσισαν πολύ σωστά δύο Μητροπολίτες στις επαρχίες τους. Η Εκκλησία είναι πρόσκληση πιστών και όχι ιδιωτική υπόθεση μερικών. Η δε μετάδοση ακολουθιών από την τηλεόραση καταντά θέαμα. Τέλος πάντων.
Είχα την πολυτέλεια εδώ στο χωριό, χωρίς περιορισμούς, να μπορώ να πηγαίνω γιά περπάτημα στο βουνό, όπου στην κορυφογραμμή υπάρχει  ένα πανέμορφο ξωκλήσι της Αγίας Βαρβάρας. Βρίσκεται ψηλά στο βουνό. Εχει απέραντη θέα. Από την μία βλέπεις τον Λακωνικό κόλπο και από την άλλη τον Μεσσηνιακό. Εκεί και γιά να μην ξεχνάμε και την ψαλτόλυσα, είπα μερικά ψαλτικά. Ετσι γιά το καλό.
Χθες βράδυ, βράδυ της Ανάστασης, ξαναπήγα στο Εκκλησάκι. Και  "σηκώσαμε" Ανάσταση. Βέβαια ήταν αδύνατον, ψάλλοντας τα Πασχαλινά μέλη, να μην θυμηθώ τον Αναστάσιμο ενθουσιασμό του μακαρίτη ιερέα πατέρα μου και την αποκαμωμένη από δουλειές μανούλα μου Καλλιοπίτσα. Και όλα τα Πασχαλινά έθιμα. Την αυστηρή νηστεία, το γαλομπούρεκο, τα τρυγόνια της Ανοιξης που περνάγανε μπουλούκια και τόσα άλλα πράγματα.
Ενα ακόμα Πάσχα γράφτηκε στην ζωή μας. Εγώ εκτός από ιδιαίτερο το ένιωσα και ως ευεργετικό. Παραθέτω ένα μικρό βιντεάκι με διάφορα που έψαλα χθες βράδυ.
Χριστός Ανέστη αδέλφια και του χρόνου άνευ πανδημίας.
υ.γ.-Στην παρακάτω ιστοδιεύθυνση μία παλιά πιό αναλυτική και ενδιαφέρουσα νομίζω ανάρτησή μου, για τις μεγαλοβδομάδες της ζωής μου. Π.Τζ
http://tzanakospanagiotis.blogspot.com/2014/04/blog-post_14.html

Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2020

Κυρ.Απόκρεω 1999-Ν.Ερυθραία. Νεραντζής-Τζανάκος-Μπούρης

Την Κυριακή των Απόκρεω του έτους 1999, στον μεγαλοπρεπή ιερό ναό της Ευαγγελιστρίας Νέας Ερυθραίας Αττικής, έγινε μία σπουδαία Κυριακάτικη ακολουθία. Δεξιά έψαλλε, προσκληθείς από εμένα, ο Αρχων Πρωτοψάλτης και λίαν σεβαστός και αγαπητός φίλος Δημήτριος Νεραντζής, ένας εκ των τελευταίων εν ζωή, μεγάλων Ψαλτών με γνήσιο Εκκλησιαστικό και παραδοσιακό ύφος. Αριστερά έψαλλα εγω που ήμουν Πρωτοψάλτης στον εν λόγω ιερό ναό μαζί με τον παλαιόθεν φίλο Νίκο Μπούρη που ήταν τότε Λαμπαδάριος και τώρα είναι Πρωτοψάλτης του ι.ν Πρ.Ηλιού Ριζουπόλεως.
Ο Πρωτοψάλτης Νεραντζής, είχε έλθει εκείνες τις ημέρες από την Τήνο γιά να παρουσιάσει το νεοεκδοθέν βιβλίο του "Συμβολή εις την ερμηνείαν του Εκκλ. μέλους" Μάλιστα η παρουσίαση έγινε την ίδια μέρα το απόγευμα στην Μητρόπολη Αθηνών και το παρουσίασε ο αείμνηστος φίλος μου Θεόδωρος Βασιλείου, ο οποίον ήταν παρών μαζί με πολλούς άλλους φιλόμουσους και ψάλτες εκείνη την Κυριακή στην Νέα Ερυθραία.
Με τον Πρωτοψάλτη κ.Δημ.Νεραντζή έχει τύχει να συμψάλλω και άλλες φορές. Και αυτό ήταν πάντα γιά μένα μία διδαχή. Γιατί ο τρόπος, η στάση του στο αναλόγιο, το ύφος του και γενικά το όλον ψάλσιμό του ήταν και είναι δυσεύρετα Ψαλτικά στοιχεία και δεδομένα. Και επίσης κάτι βασικό. Πάντα σχεδόν έψαλλε κλασικά μέλη. Και πολύ Πέτρο.
Από την Κυριακή λοιπόν αυτή, που μάλιστα ο ήχος ήταν τρίτος, ότι είναι καί φέτος, παραθέτω δύο ηχητικά. Τα Πεντηκοστάρια του Τριωδίου και τα στιχηρά ιδιόμελα των αίνων. Η εγγραφή δεν είναι βέβαια και η καλύτερη, αλλά τότε έτσι ηχογραφούσαν τα μαγνητόφωνα... Του εύχομαι να είναι καλά. Καλή ακρόαση και καλή  Μ. Τεσαρ/στή.
Υ.γ.-Η φωτογραφία που εικονιζόμαστε είναι από πανήγυρη το 1995 στην Χίο. Η δε εικόνα της κρίσεως, είναι από αυτές που πρόσφατα συντηρήθηκαν στον ι.ν της Γεννήσεως της Παναγίας , εδώ στα Ψωμαθειά της Κων/πολης.



Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2020

Σημερινά βήματα στην ιστορία. Ιανουάριος 2020-Κων/πολις.

Κάθε χρόνο στις 15 Ιανουαρίου η Εκκλησία εορτάζει την μνήμη ενός ακόμη (εκ των πολλών) Κων/πολίτη Αγίου. Πρόκειται γιά τον Αγιο Ιωάννη τον επονομαζόμενο και Καλυβίτη, επειδή έζησε πάμπτωχος -ενώ ήταν από πλούσια οικογένεια- σε μία καλύβα. Ο εν λόγω Αγιος αρχικά έγινε μοναχός στην περίφημη Μονή Στουδίου που ονομαζόταν τότε και Μονή των Ακοιμήτων. Εδω δίπλα ακριβώς από το σπίτι που διαμένω. Περισσότερα μπορεί όποιος ενδιαφέρεται να βρεί πολλά στο διαδίκτυο και για τον Αγιο και την Μονή Ακοιμήτων.
Αποφάσισα λοιπόν σήμερα, να ακολουθήσω πεζή, την διαδρομή από την Μονή που ασκήτεψε, έως και την περιοχή που έφτιαξε καλύβα και διέμεινε, δηλαδή το Κοντοσκάλι. Μετά από την Μονή Στουδίου βγήκα από την πύλη του Γεντικουλέ και πέρασα μπροστά από την πάλαι ποτέ χρυσή πύλη των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων, από την οποία διερχόντουσαν μόνο μετά από νίκες ή γιά στέψη.
Σήμερα είναι σχεδόν απροσπέλαστη. Στην τάφρο μπροστά καλιεργούν μποστάνια και απέναντι ακριβώς είναι ένα εν ενεργεία νεκροταφείο. Τα δε βράδια δεν φωτίζεται καθόλου. Κάθε φορά που περνάω μπαίνω εκεί μέσα και την φωτογραφίζω. Οι κίονες της πύλης υπάρχουν ακόμη.
Μετά την χρυσή πύλη έφτασα στην επιχωματωμένη πλέον παραλία όπου απλώνεται η θάλασσα του Μαρμαρά. Τελευταίος ο πύργος του Αυτοκράτορα Θεόφιλου, των πάλαι ποτέ δυτικών οχυρωματικών τειχών. Πάνω ψηλά στα παράθυρα αν προσεκτικά κοιτάξεις, μπορεί να δείς ακόμα επιγραφές όπως "ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΠΙΣΤΟΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΩΡ ΡΩΜΑΙΩΝ" κλπ. κλπ. Εκεί τώρα έχουν φτιάξει ένα τεράστιο πάρκο αναψυχής.
Ακολουθώντας την επιχωματωμένη παραλιακή διαδρομή, έξω από τα τείχη, έφτασα στο Κοντοσκάλι (ΚουμΚαπί τουρκιστί). Εκεί σήμερα τελέσθηκε στον περικαλλή ναό της Αγίας Κυριακής Κοντοσκαλίου, Θ.Λειτουργία γιά την εορτή του Αγίου. Στον ναό υπάρχει μεγάλη ξύλινη εικόνα του Αγίου λαϊκής τεχνοτροπίας, που συντηρήθηκε πρόσφατα από ειδική συντηρήτρια.
Να επισημάνω ότι όπως αναφέρουν παλαιοί συγγραφείς περί των ναών της Κων/πολης, υπήρχε κάποτε ναός του Αγίου στο Κοντοσκάλι.
Τώρα βέβαια η περιοχή έχει εντελώς αλλοιωθεί. Απέναντι από τον ναό της Αγίας Κυριακής υπάρχει ένα κτίριο που ανήκει στην κοινότητα, το οποίο τώρα τελευταία αναπαλαιώθηκε, όπου πάνω από την κεντρική του είσοδο υπάρχει η επιγραφή "Η ΦΙΛΟΜ. ΑΔΕΛΦΌΤΗΣ ΗΩΣ ΑΝΙΔΡΥΣΑΤΟ". Λίγο πιό πέρα υπήρχε Αγίασμα του Αγίου, άγνωστο τι απέγινε.
Μετά το Κοντοσκάλι συνέχισα την διαδρομή μου παραλιακά έξωθι των τειχών όπου πλέον αρχίζει ο Βόσπορος. Εφτασα στην περιοχή Εμίνονου και ανηφόρισα αριστερά προς τον πάλαι ποτέ πρώτο λόφο. Λίγο πιό πάνω βρέθηκα τον ιστορικό σταθμό τραίνων SIRKESI (μετφ.ξυδιάς). Εκεί ερχόταν και το περίφημο ORIENT EXPRESS.
Συνέχισα την ανηφόρα, έξω από τα τείχη του παλατιού. Στα δεξιά υπάρχει η κεντρική είσοδος που όλοι ασφαλώς έχουμε ακούσει. Η Υψηλή Πύλη. Εδώ ήταν η έδρα της κυβέρνησης των Οθωμανών και του Μεγάλου Βεζύρη. Τώρα στεγάζονται γραφεία της Νομαρχίας και όλη η περιοχή είναι πλέον τουριστική.
Συνεχίζοντας λίγο πιό πάνω αριστερά αντιλαμβάνεσαι τον τεράστιο όγκο της Μεγάλης Εκκλησίας. Οπως και από όπου να την κοιτάξεις είναι καθηλωτική. Δεσπόζει σε ολόκληρη την περιοχή. Και βέβαια συνεχής είναι η ροή επισκεπτών. Εγώ στάθηκα γιά λίγο απέξω, εκεί όπου η κεντρική είσοδος. Κάθε φορά που πάω εκεί, μένω γιά λίγο να την κοιτάζω και προσπαθώ να φέρω εικόνες του τότε.
Μετά την Αγιά Σοφιά, διασχίζοντας τον πάλαι ποτέ Ιππόδρομο των Ρωμαίων, συνάντησα εκτός από τους οβελίσκους και τον Τρικάρηνο Οφι. Τον χάλκινο κίονα με τα τρία φίδια, που είχαν οι Πλαταιείς δωρήσει μετά την νίκη επί των Περσών στο Μαντείο των Δελφών και τον έφερε στον Ιππόδρομο ο Μ.Κων/νος, όπως και πολλές άλλες αρχαιότητες που έφεραν οι Ρωμαίοι γιά να εμπλουτίσουν την νέα πρωτεύουσα.
Επόμενη στάση μου τα ερείπια του περίφημου μεγαλοπρεπούς ναού εις μνήμην του μαρτυρίου της Χαλκηδόνιας Αγίας Ευφημίας. Ο εν λόγω παλαιοχριστιανικός ναός ήταν ιδιαίτερα μεγάλος. Βρισκεται σχεδόν απέναντι από την Αγία Σοφία. Τα θεμέλια του και μερικοί τοίχοι του υπάρχουν ακόμα. Πάνω εκεί έχουν φτιάξει ένα ξύλινο θεατράκι όπου το καλοκαίρι γίνονται μουσικές εκδηλώσεις και διάφορα άλλα.
Τελευταία στάση επιστρέφοντας, έκανα στην γνωστή στήλη του Μ.Κων/νου (Λατινικά Columna Constantini purpurea &Τουρκικά Cemberlitas Sutunu) γνωστή και σαν καμμένη στήλη. Από τις ελάχιστες που διασώθηκαν, χωρίς βέβαια το άγαλμα του Αυτοκράτορα που δεν υπάρχει πλέον επάνω. Από την Πόλη χαιρετώ σας...

Πέμπτη, 9 Ιανουαρίου 2020

Χριστούγεννα νέο έτος και Θεοφάνεια στην Πόλη.

Ακόμα μία φορά -η τρίτη κατά σειράν- εόρτασα τις εορτές του δωδεκαημέρου στην Κ/πολη. Και μάλιστα με αυξημένες και ειδικές υποχρεώσεις, αφού όντας Ψάλτης της περιφέρειας Υψωμαθείων, Κοντοσκαλίου και Βλάγκας, έψαλλα τις ανάλογες ακολουθίες σε διαφορετικούς, γιά κάθε εορτή, ναούς. Βέβαια πριν ξεκινήσουν οι διάφορες ακολουθίες του δωδεκαημέρου, βρέθηκα γιά μερικές μέρες στην όμορφη και με Βυζαντινές ρίζες Θεσσαλονίκη, όπου προγεύτηκα το εορταστικό κλίμα των ημερών.
Ας ξεκινήσω από την Κυριακή προ των Χριστουγέννων, όπου ουσιαστικά ξεκινά το εορταστικό εκκλησιαστικό δωδεκαήμερο. Η Θ.Λειτουργία τελέσθηκε στον περικαλλή κεντρικό και ιστορικό ιερό ναό της Αγίας Κυριακής Κοντοσκαλίου. Λειτούργησε ο επόπτης της περιφέρειας Σεβ/τος Μητροπολίτης Σηλυβρίας κ.κ.Μάξιμος.
Το απόγευμα της ίδιας μέρας, στους χώρους του ιδίου ναού έγιναν δύο εκδηλώσεις, στις οποίες προσήλθε και ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης. Η πρώτη αφορούσε στην έκθεση πολλών εικόνων του ναού που είχαν υποστεί μεγάλες φθορές και τις οποίες, με μέριμνα των υπευθύνων της Κοινότητας, αποκατέστησε η εξ Ελλάδος ειδικευμένη και πεπειραμένη συντηρήτρια κ.Ελένη Σκουμπρή. Η έκθεση έγινε στον γυναικωνίτη του ναού.
Ολες οι εικόνες που εκτίθενται είναι εξαιρετικής ομορφιάς, λαϊκής τεχνοτροπίας και με πολλά ιστορικά στοιχεία. Η δεύτερη εκδήλωση ήταν μουσική και έγινε στην μεγάλη αίθουσα παραπλεύρως του ναού. Κλήθηκαν πάλι με μέριμνα της κοινότητας, δύο τραγουδίστριες της κλασικής μουσικής και με την συνοδεία πιανίστριας, προσέφεραν μία διαφορετική και υψηλού επιπέδου μουσική βραδιά.
Την παραμονή των Χριστουγέννων, οι μεγάλες Βασιλικές ώρες και εν συνεχεία η Θ.Λειτουργία του Μ.Βασιλείου, τελέσθηκαν στον Αγιο Νικόλαο Υψωμαθείων. Εναν μικρό παλαιό ιστορικό ναό, με πολλές και σπάνιες εικόνες. Εκεί όπου και η θέρμανση γίνεται με ξυλόσομπες εποχής.
Ολα τελέσθηκαν σε ιδιαίτερα κατανυκτική ατμόσφαιρα. Από την εν λόγω ακολουθία παραθέτω ως ενθύμιο, ένα μικρό βίντεο με το Κεκραγάριο σε Β' ήχο του Εσπερινού, που το ψάλλουμε με τον Λαμπαδάριο της περιφέρειας Ευρυσθένη Τσολακίδη.
Η ακολουθία της μεγάλης εορτής των Χριστουγέννων τελέσθηκε στον μεγάλο και περικαλλή ναό του Αγ. Κων/νου Υψωμαθείων. Λειτούργησε ο Σεβ/τος επόπτης και προσήλθαν αρκετοί πιστοί διαφόρων εθνικοτήτων. Από την ακολουθία ως ενθύμιον, παραθέτω το απολυτίκιον της εορτής.
Την Κυριακή μετά τα Χριστούγεννα η ακολουθία τελέσθηκε στον ιερό ναό Αγίων Θεοδώρων Βλάγκας. Μία περιοχή πολύ κοντά στην Αγία Σοφία. Μετά την Θ.Λειτουργία έγινε το καθιερωμένο κάθε χρόνο από τους υπευθύνους της Κοινότητας αδελφούς Τάσο και Γιώργο Χονδρόπουλο, γιορτινό τραπέζι, στο οποίο παρεκάθησαν πολλοί ομογενείς κληρικοί και λαϊκοί. Είχε δε και ορχήστρα και επεκράτησε αρκετό κέφι.
Οι ακολουθίες της πρωτοχρονιάς και του Αγίου Βασιλείου, τελέσθηκαν στο Αγίασμα του Αγίου Βασιλείου, το οποίο είναι κάτωθι του ιερού ναού της Αγίας Κυριακής στο Κοντοσκάλι.
Ενα Αγίασμα που χάνεται η ύπαρξή του στα βάθη των Βυζαντινών αιώνων. Με πηγάδι και με πολλές εικόνες που θα συντηρηθούν και αυτές. Η περιοχή Κοντοσκαλίου, που κάποτε οι περισσότεροι κάτοικοί του ήσαν Ρωμιοί με ψαροταβέρνες, ήταν στα γιορτινά της, αφού οι ψαροταβέρνες ακόμα υπάρχουν, με άλλους βέβαια ιδιοκτήτες.  Και θα τελειώσω την εξιστόρηση με την μεγάλη εορτή των Θεοφανείων. Στην Κ/πολη, παρά την συρρίκνωση του πληθυσμού των Ρωμιών, ρίχνουν στον Σταυρό σε πολλά σημεία. Ετσι και στην περιοχή μας, από πέρσι με μέριμνα του επόπτη επετράπη και επανήλθε μετά από περίπου πενήντα χρόνια το έθιμο.
Η ακολουθία τελέσθηκε στον ιερό ναό Παναγίας στην πύλη Βελιγραδίου. Μετά την τέλεση των ακολουθιών με πούλμαν, όλοι μεταφερθήκαμε στην έναντι της πάλαι ποτέ πύλης του ρόδου ακτή, όπου βέβαια τώρα δεν είναι όπως παλαιά, αφού έχει επιχωματωθεί όλη η παραλία.
Εκει παρά το σφοδρό δριμύτατο ψύχος, τελέσθηκε η πρέπουσα δέηση και εν συνεχεία έγινε η ρίψη του Σταυρού από τον Αρχιερέα επόπτη και μάλιστα έπεσαν από βάρκα στην θάλασσα κολυμβητές. Πέραν των φωτογραφιών, παραθέτω και ένα μικρό βίντεο στο οποίο γίνεται αμέσως αντιληπτό, τι καιρικές συνθήκες επικρατούσαν. Ομως είχε ο Δήμος τοποθετήσει ειδικό σκέπαστρο, ακόμη και ηχητική κάλυψη. Και βέβαια υπήρχε και Αστυνομία.
Αυτά και του χρόνου. Και καλή χρονιά νά 'χουμε.






Σάββατο, 7 Δεκεμβρίου 2019

Πανήγυρις Ι.Ν.Αγ.Νικολάου Πύλης Ρωμανού (TopKapi)-2019

Εσωτερικά τών πάλαι ποτέ οχυρωματικών τειχών τής Βασιλεύουσας, στο ύψος της περίφημης πύλης τού Ρωμανού, βρίσκεται ένας ιστορικός ιερός ναός, επ' ονόματι του Αγίου Νικολάου και μαρτυρίες αναφέρουν ότι υπήρχε ναός και κατά την Βυζαντινή Χριστιανική περίοδο. 
Ο σημερινός απλός ταπεινός ναός κτίσθηκε όπως γράφει η κτητορική του επιγραφή το 1831. Το δάπεδό σε όλη την έκτασή του είναι από μάρμαρα τάφων Χριστιανών. Επίσης υπάρχουν σπουδαίες αγιογραφίες στο τέμπλο και σε άλλα σημεία, καθώς και πολλά άλλα σπουδαία κειμήλια.
Στα αναλόγια τα λειτουργικά βιβλία είναι σχεδόν όλα παλαιών εκδόσεων και συναντάς μέσα συγκινητικές υπογραφές, αφιερώσεις και ονοματεπώνυμα δωρητών και Ψαλτών που πάλαι ποτέ υπηρέτησαν και διακόνησαν την ενορία.
Ο Αγιος Νικόλαος Τοπκαπού κάποτε είχε πολλούς ενορίτες Ρωμιούς Χριστιανούς. Επίσης υπηρέτησαν κατά καιρούς πολλοί γνωστοί Ψάλτες και μουσικοδιδάσκαλοι. Αναφέρω ενδεικτικά τους αείμνηστους Κων/νο Ψάχο και  Νικόλαο Ραιδεστηνό και από τους εν ζωή τον τέως Πρωτοψάλτη Λεωνίδα Αστέρη και τον σεβαστό Πρωτοψάλτη κυρ Δημ. Παϊκόπουλο.
Ο ναός είναι γεμάτος με εικονοστάσια με διαφόρους Αγίους. Τον χειμώνα η θέρμανση γίνεται με παραδοσιακές ξυλόσομπες κάτι σπάνιο σήμερα και μάς έρχονται μνήμες από παλαιές εποχές. Κάθε χρόνο ο Πατριάρχης προσέρχεται κατ' έθος με την ακολουθία του την παραμονή της υψώσεως του Τιμ.Σταυρού. Είχα γράψει σχετικά  Ε Δ Ω 
Στην πανήγυρη του ναού προσέρχεται κάθε χρόνο κάποιος Μητροπολίτης του θρόνου. Ετσι και φέτος προσήλθε και λειτούργησε ο μουσικολογιώτατος Μητροπολίτης Καλλιουπόλεως και Μαδύτου κ.κ.Στέφανος, ο οποίος τέλεσε μία λιτή και κατά την Πατριαρχική τάξη λειτουργία. Από την ακολουθία -ως ενθύμιον- παραθέτω πέντε εκ των καταβασιών που ψάλλαμε μαζί με τον Σεβασμιώτατο. Και του χρόνου.

Πέμπτη, 5 Δεκεμβρίου 2019

Πανήγυρις ι.ν Αγίου Νικολάου Υψωμαθείων 2019 (Εσπερινός)


Ο ιερός ναός Αγίου Νικολάου Υψωμαθείων Κων/λεως, ένας μικρός αλλά ιστορικός ναός, είναι ένας εκ των πέντε (5) στην σειρά ιερών ναών, στην περιοχή Υψωμαθείων και Γεδηκουλέ. Στον εν λόγω ναό γίνονταν τα παλαιότερα χρόνια, όταν στην περιοχή οι κάτοικοι ήταν στην πλειοψηφία τους Ρωμιοί, σπουδαίες πανηγύρεις στην μνήμη του.
Ο ναός κατά σύμπτωση δεν κάηκε κατά τα τραγικά γεγονότα του 1955. Εχει σπουδαίες αγιογραφίες και περίτεχνο τέμπλο καθώς και πολλά παλαιά και ενδιαφέροντα βιβλία. Επίσης αξιομνημόνευτο είναι νομίζω ο,τι ο ναός θερμαίνεται κατά τον χειμώνα με παραδοσιακές ξυλόσομπες και δημιουργείται μία ιδιαίτερη ατμόσφαιρα ζέστης θαλπωρής και νοσταλγίας. Σε αυτόν τον ναό έψαλλαν κατά καιρούς σπουδαίοι Κων/πολίτες Ψάλτες και σχεδόν δίπλα είναι το πρώτο σπίτι όπου μεγάλωσε ο αείμνηστος Δάσκαλος κυρ Θρασύβουλος Στανίτσας, ο οποίος έψαλλε πολλές φορές όπως έμαθα από κάποιους μεγάλους σε ηλικία ομογενείς, από τους ελάχιστους που απέμειναν στην περιοχή.
Αρχιερατικός επόπτης στην περιφέρεια είναι ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Σηλυβρίας κ.Μάξιμος που πασχίζει -όπως το επεσήμανε και ο Πατριάρχης απόψε- να κρατήσει τους ναούς της περιφέρειας που εποπτεύει, ανοικτούς, ευπρεπισμένους και λειτουργούμενους. Πρόεδρος της Κοινότητας είναι ο οφικκιάλος του Οικουμενικού Πατριαρχείου και Πρωτοψάλτης των Εισοδίων Πέραν κ. Αντώνιος Παριζιάνος, ένας γέννημα θρέμμα Ρωμιός.
Κάθε χρόνο στον εσπερινό της πανηγύρεως προσέρχεται ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης και χοροστατεί και τον ακολουθεί άπασα η ακολουθία του, ασφαλώς και οι Πατριαρχικοί Ψάλτες.  Να επισημάνω εδώ κάτι μουσικό αλλά ιδιαίτερα αξιοπρόσεκτο και ως παράδειγμα προς μίμηση.
Ο Πρωτοψάλτης της Μεγάλης Εκκλησίας τα Δοξαστικά γενικώς τα ψάλλει από την πηγή. Δηλαδή από το Δοξαστάριο του Πέτρου Λαμπαδαρίου του Πελοποννησίου. Και μάλιστα από την πρώτη έκδοση του 1820. Παραθέτω λοιπόν, από την σημερινή ακολουθία, ως ενθύμιον της πανηγύρεως του Αγίου Νικολάου, δύο βίντεο. Το ένα είναι το Δοξαστικό των εσπερίων όπως το έψαλλε ο Αρχων Πρωτοψάλτης της Μ.Ε κ.Παναγιώτης Νεοχωρίτης και το δεύτερο είναι το πρώτο απόστιχο, όπως το έψαλλα εγώ που ευγενώς μου παρεχώρησε. Και του χρόνου.


Αναγνώστες