Πέμπτη, 1 Φεβρουαρίου 2018

Κων/πολη=Εορτή Αγ.Μάρτυρος Τρύφωνος. Ιερός Ναός Παναγίας Βελιγραδίου.

Ακολουθώντας ένα παμπάλαιο Εκκλησιαστικό έθιμο, που χάνεται στα βάθη των αιώνων, κάθε χρόνο ο εκάστοτε Οικουμενικός Πατριάρχης και Αρχιεπίσκοπος Κων/λεως, προσέρχεται με "άπασαν την ακολουθίαν του",στον ιερό ναό του Γενεσίου της Θεοτόκου γνωστότερο και ως Παναγία Βελιγραδίου, την 1η Φεβρουαρίου όπου εορτάζεται η μνήμη του Αγίου Τρύφωνος. 
Ο εν λόγω ιερός ναός,ο οποίος ανήκει στην περιφέρεια πού ψάλλω, σχεδόν εφάπτεται των ιστορικών οχυρωματικών Βυζαντινών τειχών, εκεί όπου και η γνωστή Πύλη Βελιγραδίου (Belgradkapi) ή πύλη του Ρηγίου ή ξυλόκερκος η απλά πύλη του δευτέρου κατά τους Βυζαντινούς.
Τον Αγιο Τρύφωνα έχουν ως προστάτη τους οι κηπουροί και όσοι ασχολούνται με την καλιέργεια της γής.Και σύμφωνα με το προαναφερθέν εκκλησιαστικό έθιμο,μετά την Θεία Λειτουργία τελείται μικρή ακολουθία και αναγινώσκεται ειδική ευχή του Αγίου γιά την προστασία των κήπων και των εν γένει φυτών, από ζιζάνια και άλλα βλαβερά ζωϋφια.
Ισως επελέγει η εν λόγω περιοχή και εκκλησία,επειδή από τους Βυζαντινούς χρόνους μέχρι και σήμερα,έξω από τα τείχη καλιεργούντο τεράστιες εκτάσεις με μποστάνια κατά μήκος των οχυρωματικών τειχών.
Ετσι και σήμερα,ο Παναγιώτατος Πατριάρχης προσήλθε και τήρησε το εν λόγω εκκλησιαστικό έθιμο.Από την σημερινή ακολουθία,πέραν μερικών φωτογραφιών, παραθέτω το Πασαπνοάριο που ψάλλουν οι Αρχοντες Πρωτοψάλτης και Λαμπαδάριος, δύο στιχηρά προσόμοια των αίνων, εκ των οποίων ψάλλω το δεύτερο, καθώς και τον Απόστολο τον οποίο απήγγειλα.
Και του χρόνου.
Α.- Πασαπνοάριο-Δύο προσόμοια:
Β.- Αποστολικό ανάγνωσμα ημέρας.


Δευτέρα, 22 Ιανουαρίου 2018

Εορτή Αρχιερέως-Επόπτου περιφερείας Υψωμαθείων-Κοντοσκαλίου-Βλάγκας.

Μία από τις πλέον ιστορικές και μεγαλύτερες Εκκλησιαστικές περιφέρειες της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου, είναι η περιφέρεια Υψωμαθείων, Κοντοσκαλίου και Βλάγκας.Σε παλαιότερες εποχές και προ των τραγικών γεγονότων του 1955, στην περιφέρεια αυτή διέμεναν οι περισσότεροι Ορθόδοξοι ομογενείς, οι δε Ορθόδοξοι ιεροί ναοί ήταν γεμάτοι σε κάθε ακολουθία και υπηρέτησαν σε αυτούς σπουδαίοι κληρικοί και πασίγνωστοι ψάλτες. Εντός της εν λόγω περιφέρειας βρίσκονται πέραν των λειτουργούμενων ιερών ναών και οι περισσότεροι και περικαλλείς ναοί και Μοναστήρια των Βυζαντινών, που τώρα πλέον είναι ή τζαμιά ή μουσεία.
Αρχιερατικός προϊστάμμενος τής περιφέρειας ορίσθηκε από τον Παναγιώτατο Οικ. Πατριάρχη εδώ και περίπου ενάμισυ χρόνο ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Σηλυβρίας κ.κ. Μάξιμος, ο οποίος πασχίζει με κάθε τρόπο να καταφέρει να επανέλθει η ιστορική περιφέρεια πάλιν σε καλές ημέρες και ο οποίος χθές είχε τα ονομαστήριά του.(Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού).
Η εόρτιος Κυριακάτικη ακολουθία έγινε στον μεγάλο περικαλλή και από τους πιό καλοδιατηρημένους ναούς της Κ/πόλεως,την Αγία Κυριακή Κοντοσκαλίου. Από πρωίας προσήλθε και μάλιστα με βοήθησε στα ψαλτικά και τον ευχαριστώ ιδιαίτερα,ο έλκων καταγωγήν από την Πόλη, Δικηγόρος Αθηνών, μαθητής του αειμνήστου κυρ Θρ.Στανίτσα και αντιπρόεδρος του εν Αθήναις Συλλόγου Μουσικοφίλων Κων/πόλεως κ.Χαρ.Σιούφας.
Προσήλθαν και συμπροσευχήθηκαν από το ιερόν βήμα οι Σεβ/τοι Μητροπολίτες Φιλαδελφείας κ.Μελίτων, Καλιουπόλεως & Μαδύτου κ.Στέφανος και Κυδωνιών κ.Αθηναγόρας. Περί το τέλος δε της ακολουθίας προσήλθε δια να ευχηθεί στον εορτάζοντα και ο Αρχων Πρωτοψάλτης της Μεγ.Εκκλησίας κ.Παν.Νεοχωρίτης.
Μετά το πέρας της ακολουθίας,στην μεγάλη αίθουσα της Κοινότητας Κοντοσκαλίου, παρετέθει γεύμα σε όλους τους παρευρεθέντας πιστούς της περιφέρειας και όσους ήλθαν από άλλες περιοχές της Πόλεως.
Θα ήταν παράλειψή μου να μην αναφέρω ότι ο εορτάζων Σεβ/τος Μητροπολίτης τυγχάνει μουσικώτατος, είναι μέλος της επιτροπής Θ.Λατρείας του Οικ.Πατριαρχείου και είναι ιδιαίτερα λάτρης της Βυζ.μουσικής και της Πατριαρχικής παράδοσης.Παραθέτω κατωτέρω ένα μικρό ηχητικό ως ευχετήριον ενθύμιον. Πρόκειται γιά το πασαπνοάριο που έψαλλα σε ήχο πλ.Δ κατά την χθεσινή Κυριακή.


      

Παρασκευή, 12 Ιανουαρίου 2018

Η περίφημη Χρυσή Πύλη των Βυζαντινών.

Κάθε φορά που περπατάω εξωτερικά από τα Βυζαντινά τείχη στην περιοχή του Γεντί-Κουλέ ή κάθε φορά που πάω στο Ρωμέϊκο γηροκομείο του Μπαλουκλί γιά να χαιρετίσω τους δύο τελευταίους Αρχοντες των αναλογίων του Πατριαρχικού Ναού, αλλά και άλλους εκεί τρόφιμους, μπαινοβγαίνω από την πύλη του Γεντί-Κουλέ, πού ήταν μία από τις πολλές πύλες κατά μήκος των Βυζαντινών τειχών.
Λίγο παρακάτω ανατολικά μετά τους πύργους του Γεντίκουλέ, που κτίσθηκαν μετά την άλωση από τους Οθωμανούς και είναι εμφανής η διαφορά κτισίματος από τα Βυζαντινά τείχη, αντικρύζεις δύο τεράστιους τετράγωνους οχυρωματικούς Βυζαντινούς πύργους. Ανάμεσά τους διακρίνεται μία μεγάλη πύλη χτισμένη.
Η διέλευση προς αυτή την πλευρά των τειχών και την εν λόγω πύλη είναι σχεδόν αδύνατη.Αφ' ενός γιατί δίπλα από την πύλη του Γεντί-Κουλέ η πρόσβαση είναι κλειστή με τεράστια κάγκελα και αφ' ετέρου γιατί στην παλαιά προστατευτική προ του τείχους τάφρο των Βυζαντινών, βάζουν μποστάνια και υπάρχουν φράκτες προστασίας από παντού.
Πιό κάτω ακριβώς απέναντι από την κλειστή τεράστια πύλη, βρίσκεται και ένα Μουσουλμανικό νεκροταφείο φραγμένο. Ετσι είναι αδύνατο να πλησιάσεις. Ρώτησα και έμαθα ότι είναι η περίφημη Χρυσή Πύλη των Βυζαντινών όπου ήταν ειδική πύλη γιά εισόδους Αυτοκρατόρων μετά από νίκες και γιά άλλες επίσημες πομπές και υποδοχές.
Εντυπωσιακή παρά την φθορά του χρόνου και τις όποιες μεταβολές ειναι η εν λόγω πύλη με τους κίονες και όλη την δομική της μορφή. Υπάρχουν πάρα πολλές αναφορές και εντυπωσιακές πληροφορίες γι' αυτήν στο διαδίκτυο, διαθέσιμες γιά όλους. Ως πλέον ενημερωμένη και με λεπτομερείς αναφορές γιά όλες τις πύλες, προτείνω μία σχετική ανάρτηση στο μπλόγκ "Τι χαμπέρια από την Πόλη"  Ε Δ Ω
Πάντως είναι εντελώς διαφορετική η εικόνα, αλλά και τα συναισθήματα που προσλαμβάνεις όταν βρίσκεσαι εκεί με την φυσική σου παρουσία.

Σάββατο, 6 Ιανουαρίου 2018

Θεοφάνεια στα Ψωμαθειά.

Τα φετεινά Θεοφάνεια ήταν πολύ διαφορετικά γιά μένα. Αφ'ενός γιατί τα εόρτασα ως Πρωτοψάλτης στην Κ/Πολη και στον ιστορικό και περικαλλή ιερό ναό του Αγίου Κων/νου Υψωμαθείων.

Αφ'ετέρου γιατί μετά από εξήντα πέντε χρόνια,έγινε η κατάδυση του Σταυρού στα νερά της θάλασσας της περιοχής.
Χοροστάτησε στον Ορθρο και εν συνεχεία λειτούργησε ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Σηλυβρίας κ.κ. Μάξιμος που είναι και ο Αρχιερατικός επόπτης της περιφερείας Υψωμαθείων, Κοντοσκαλίου και Βλάγκας.
Μετά την Θ.Λειτουργία και την ακολουθία του αγιασμού των υδάτων όλοι υπό τον Σεβ/το μεταβήκαμε στην παραλία όπου η πύλη Narlikapi και εκεί μετά την σχετική ακολουθία, έγινε η ρίψη του Σταυρού στην θάλασσα. Μάλιστα υπήρξαν και κολυμβητές που τον ανέσυραν.
Και κατά την ακολουθία των Θεοφανείων στον Αγιο Κων/νο, αλλά και κατά την κατάδυση του Σταυρού στην παραλία υπήρξαν αρκετοί πιστοί διαφόρων εθνικοτήτων.
Κατά την επιστροφή στον ιερό ναό, όλοι περάσαμε έξω από την ιστορική και περίφημη Μονή Στουδίου και νοιώσαμε -οι εν ουρανώ πλέον- αμέτρητοι και ακοίμητοι Στουδίτες Μοναχοί, να μάς ευλογούν.
Παραθέτω σε βίντεο το Δόξα των αίνων της εορτής,στο μέλος του Πέτρου Λαμπαδαρίου και κατά την εκδοχή του Πρωτοψάλτου Κων.Πρίγγου,όπως το έψαλλα και άνευ μεγαφώνων.Και του χρόνου.







Κυριακή, 24 Δεκεμβρίου 2017

Μικρό Χριστουγεννιάτικο διήγημα.

Παραμονή Χριστουγέννων του 2017 και εδώ στην πάλαι ποτέ Βασιλίδα των πόλεων,την χιλιοψαλμένη Κων/πολη,όπου κατοικώ το τελευταίο διάστημα,έγινε μία εορταστική εκδήλωση από και γιά τα παιδιά της ομογένειας,της περιοχής Κοντοσκαλίου Υψωμαθείων και Βλάγκας.Η εν λόγω εκδήλωση έγινε μετά την Κυριακάτικη ακολουθία στην αίθουσα δεξιώσεων των Αγίων Θεοδώρων Βλάγκας.Την εποπτεία και ευθύνη της εκδήλωσης είχε ο Σεβ/τος Μητροπολίτης Σηλυβρίας κ.κ. Μάξιμος,Αρχιερατικός προϊστάμμενος της περιοχής.
Στην εκδήλωση προσήλθε και ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης, ο οποίος παρά το βαρύ του πρόγραμμα, πάντα πηγαίνει όπου τα παιδιά της ομογένειας έχουν εκδηλώσεις.Η εκδήλωση ήταν χωρισμένη σε δύο μέρη. Το πρώτο ήταν ένα θεατρικό από παιδιά. Το δεύτερο ήταν μουσικό όπου ομογενείς μουσικοί έπαιξαν κάλαντα και τραγούδια.Ανάμεσα στα δύο μέρη και ώσπου να ετοιμασθούν οι μουσικοί με τα όργανα κλπ κλπ,ανέγνωσα ενώπιον και του Πατριάρχου,ένα μικρό Χριστουγεννιάτικο διήγημα που έγραψα γιά την περίσταση.Απλό κατανοητό και ολίγον βιωματικό.Το παραθέτω παρακάτω ευχόμενος η ομογένεια της Πόλης να ανθίσει όπως της πρέπει και πάλιν.
Ο Καπετάν-Ματαπάς στο Πόρτο-Κάγιο
Στο στενό αγκυροβόλι του μικρού λιμανιού που έχει το ψαροχώρι μας, σαν σήμερα παραμονή Χριστουγέννων, βρήκα τον καπετάν Ματαπά -έναν ψηλόλιγνο ξερακιανό αλλά και καλοστεκούμενο απόμαχο ψαρά - να κόβει νευρικά βόλτες.
Το κανονικό του όνομα Γιάννης είναι. Αλλά όλοι Καπετάν Ματαπά τον ξέρουμε. Είναι από τους λιγοστούς κατοίκους του χωριού που μένουν σε αυτό και τον χειμώνα.
Από μικρός τον θυμάμαι να είναι μέσα σε όλα του χωριού. Στα προεδρικά,στα συνεταιριστικά,σε όλα. Ηταν και Ψάλτης στην εκκλησιά,όσο υπήρχε παπάς.Νέος δούλεψε σκληρά στα καράβια. Υστερα έγινε ψαράς στον τόπο του. Εκανε οικογένεια,παιδιά,τα μεγάλωσε και τα αποκατέστησε. Πρίν λίγα χρόνια έχασε την κυρά Αντωνία την καλωσυνάτη γυναίκα του -πού ήταν και νουνά μου- και έμεινε μόνος.Αρνείται με πείσμα να αφήσει τον τόπο του και να πάει στα παιδιά του που είναι όλα στην Αθήνα.
<<Γειά σου καπετάνιε>>, τον χαιρέτισα πλησιάζοντας τον. <<Καλώς ήλθες>> μου ανταπόδωσε το χαιρετισμό κοφτά. Και χωρίς άλλη λέξη, με εγκαρδιότητα αλλά και αποφασιστικότητα μου λέει: <<Καιρός για βόλτα>>. Ηξερε το πάθος μου.
Ο καιρός σχετικά καλός, η θάλασσα μάλλον ήσυχη.
Δεν αλλάξαμε κουβέντα γιά το πού. Πηδήξαμε στην πλώρη. Λύσαμε γρήγορα, έπιασε το τιμόνι και ξεκινήσαμε αφήνοντας πίσω μας το μικρό λιμάνι με την «ΑΝΤΩΝΙΑ» το ψαροκάϊκό του.Που το ονομάτισε έτσι γιά να μνημονεύει αρμενίζοντας στα κύματα την γυναίκα του.
Είχε σχεδόν μεσημεριάσει. Σαν βγήκαμε πιό ανοικτά, ο καπετάνιος έδοσε στροφές στη μηχανή και με το ήχο της συντροφιά, αρχίσαμε να νιώθουμε πλέον τον κρύο αέρα.
-<<Δεν θα μου πείς καπετάνιε;>> Τον ρώτησα.
-<<Πάμε;>> μου λέει όντας σίγουρος για την απάντησή μου.
Σιγουρεύτηκα πιά ότι ονειρευόταν ταξίδι χειμωνιάτικο. Αυτός που μέρα νύχτα ζούσε με την θάλασσα. Απλά ζητούσε την συντροφιά και συνταξιδευτή.
-Τον ξαναρωτάω: <<Για πού καπετάνιε;>>
Με κοιτά και αρχίζει να μιλά με πάθος. <<Κατά πέρα.Στον Αγιο Κυπριανό. Να δέσουμε στο μικρό απάγγιο, να ανεβούμε στην εκκλησιά του Παλιομονάστηρου, έτσι γιά μια στιγμή, γιά ένα τροπάριο, μια ματιά στον ορίζοντα, μια γεύση από τον τόπο, μία ευλογία. Δεκαεφτά μίλια είναι. Μια ώρα δρόμος>>.
Μία προσμονή έβγαινε από τα σπλάχνα του.Δεν περίμενε απάντηση. Ηξερε.Τον έβλεπα πολύ ευχαριστημένο, με μια παράξενη ηρεμία να τον ομορφαίνει. Κουμαντάρισε το πλεούμενό ανοικτά. Από τα Κορογογιάννικα και το Ακρογιάλι, ως πέρα προς την Λάγεια. Η ΑΝΤΩΝΙΑ ήταν γερό σκαρί και αγέρωχα υποκλινόταν στο κύμα που μεγάλωνε σιγά σιγά. Ο καπετάνιος αμίλητος αλλά καλοδιάθετος, παρατηρούσε αριστερά τα χωριά του άγριου ξερού και όλο πέτρα τοπίου.
Δεξιά μακριά στο βάθος απέναντι, διακρίνονταν τα βουνά που κατέληγαν στο Ακρωτήρι του περιβόητου Κάβο-Μαλιά.
Μία σκέψη με διαπερνούσε.Θα μπορούσαμε να δέσουμε;
Πιστεύω το ίδιο σκεφτόταν και ο ίδιος. Δεν μίλαγε όμως. Δεν τον άφηνε η ελπίδα. Φαινόταν σίγουρος ότι θα κατάφερνε και φέτος να προσκυνήσει στην μισοερειπωμένη εκκλησιά του παλαιϊκού Μοναστηριού, που ήταν αφιερωμένη στην Γέννηση του Χριστού, να περπατήσει στην κακοτράχαλη αυλή, να κοιτάξει το πέλαγος από ψηλά, να ψάλλει, να προσευχηθεί ίσως.
Φτάσαμε. Το κύμα είχε δυναμώσει αρκετά. Καταφέραμε όμως και δέσαμε προσεχτικά σε ένα βράχο στο απάγκιο.
Αποφάσισα να μην τον ακολουθήσω. Έμεινα στο καΐκι γιά να το προσέχω. Το δέχθηκε. Ηξερε από θάλασσες.
Πήδηξε σβέλτα στην στεριά και ανέβηκε γρήγορα την τραχειά πλαγιά. Σαν παληκαράκι. Σε λίγο τον είδα να με χαιρετάει από ψηλά κουνώντας υψωμένα τα χέρια του. Υστερα χάθηκε στα παλιά ερείπια και στην εκκλησιά.
Με συντροφιά τον ήχο από το κύμα χίλες σκέψεις πέρασαν από το μυαλό μου.Γιά τους ασκητές πού ασκήτεψαν σε τούτα τα άγρια μέρη. Γιά τους κυνηγημένους, γιά τους δύσκολους καιρούς που βίωσε αυτός ο ξερότοπος.
Χωρίς να καταλάβω πόση ώρα πέρασε,η φωνή του καπετάνιου διέκοψε τις σκέψεις μου. <<Ροβόληκα γλήγορα>> είπε.
Τον είδα άλλο άνθρωπο,γεμάτο αγαλλίαση και φωτεινότητα.
Επιασε πάλι το τιμόνι γιά να σαλπάραμε. Πριν πάρουμε την ρότα επιστροφής μουρμουράει δυνατά:
<<Λέω να πάμε λίγο ακόμη προς Κοκκάλα. Να δώσουμε ένα χαιρετισμό και στα ασκηταριά, Και αυτά τα Χριστούγεννα καρτεράνε>> . Πλεύσαμε σχεδόν ανοικτά κοιτώντας τις σπηλιές, τα παλιά ασκηταριά. Ο Καπετάνιος μονολογούσε. Μάλλον λόγια θαυμασμού μπορεί και κρυφής ζήλειας, γι’ αυτούς που ασκήτεψαν ηρωϊκά εκεί πάνω στην άκρη των βράχων, με προσευχή και νηστεία, χωρίς ούτε μια στιγμή η θάλασσα να χάνεται από τα μάτια τους.
Μετά λίγο πήραμε ρότα επιστροφής. Ο άγριος γεμάτος ιστορία και αγώνες τόπος, μας φάνηκε σα να γαλήνεψε καθώς τον αγκάλιαζε σιγά-σιγά το σούρουπο.
Αρχίσαμε πιό γρήγορη πλεύση. Ο καπετάνιος σαν μαγεμένος, ατενίζοντας τον ορίζοντα, μακριά κάτω προς το Ταίναρο,άρχισε να ψέλνει απαλά με βαθειά σχεδόν βραχνή φωνή ένα τροπάριο:
<<Ετοιμάζου Βηθλεέμ,ήνοικτε πάσιν η Εδέμ...>>
Οταν τελείωσε γύρισε, με κοίταξε και είπε:
<<Θεός σχωρέστους...>>
Μπαίνοντας στο λιμάνι είχε πια πέσει για καλά σκοτάδι. Δέσαμε και τακτοποιήσαμε την ΑΝΤΩΝΙΑ.Εκανα να τον αποχαιρετίσω. <<Οχι ακόμα>> μου λέει. <<Προλαβαίνουμε να πάμε εδώ στον καφενέ του Διακουμή γιά ένα ζεστό φασκόμηλο με λίγο τσίπουρο. Να ζεσταθεί το στηθοκάρδι μας>>. Δεν του αρνήθηκα. Πήγαμε. Η σόμπα έκαιγε. Τρεις-τέσσερις απόμαχοι ηλικιωμένοι ψαράδες ήταν εκεί και βλέπαν ειδήσεις στην τηλεόραση. Παρήγγειλε τα σχετικά στον μπάρμπα Διακουμή. Πίνοντας το φασκόμηλο ο καπετάνιος σηκώθηκε. Ζήτησε συγνώμη και έκλεισε την τηλεόραση. Για λίγο τους είπε.
Από μία εσωχή κάτω από εκεί που έβγαινε στον τοίχο η σωλήνα της σόμπας, έφερε ένα παλιό φθαρμένο βιβλιαράκι. Κάτι σαν σημειωματάριο. Το άνοιξε και μού λέει: <<Ακου αυτό σαν ευχαριστώ. Και γιά το καλό τη μέρας>> :

Να ‘μουν του σταύλου έν’ άχυρο,
ένα φτωχό κομμάτι
την ώρα π’ άνοιγ’ ο Χριστός
στον ήλιο του το μάτι.
Να ιδώ την πρώτη του ματιά
και το χαμόγελό του,
το στέμμα των ακτίνων του
γύρω στο μέτωπό του.

Να λάμψω από τη λάμψη του
κι’ εγώ σαν διαμαντάκι
κι’ από τη θεία του πνοή
να γίνω λουλουδάκι.

Να μοσκοβοληθώ κι’ εγώ
από την ευωδία,
που άναψε στα πόδια του
των Μάγων η λατρεία.

Κλείνει το βιβλιαράκι.Με κοιτά και μου λέει:
<<Χρόνια τώρα κάθε παραμονή Χριστουγέννων το διαβάζω αυτό το ποίημα. Τόχα μαζί στα καράβια. Ξέρεις είναι του ποιητή μας, του Παλαμά..”
Και φωνάζει πιό δυνατά σε όλους:
''Αντε καλά Χριστούγεννα''.
-Καλά Χριστούγεννα καπετάνιε,απάντησα και τον καληνύχτισα.
Καλά Χριστούγεννα σε όλους Σας!





Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017

Χάλκη Πριγκηπονήσων-Στην Σκήτη του Αγίου Σπυρίδωνος.

Στην Χάλκη, το τρίτο κατά σειράν νησάκι των Πριγκηπόνησων, στο νοτιοανατολικό του άκρο, πάνω από έναν πανέμορφο λιμένα γνωστόν και ως "Λιμένα της Παναγίας", βρίσκεται μία μικρή σκήτη αφιερωμένη στον Αγιο Σπυρίδωνα.
 Χτίστηκε το 1868 από τον ασκητή Αρσένιο από τα Γανοχώρια Θράκης. Ο εν λόγω ασκητής έχαιρε μεγάλης εκτίμησης τόσον από τους Πατριάρχας όσον και από τους Αρχιερείς του Πατριαρχείου. Αλλά και από τον τότε Σουλτάνο Αβδούλ Χαμίτ Β' και από άλλους υψηλά ιστάμενους κυβερνητικούς αξιωματούχους, όπως αναφέρει και σε σχετικό βιογραφικό σημείωμα γιά τον ίδιο ο Κασσανδρείας Ειρηναίος (εκδ.1938). Μάλιστα χαρακτηριστικά αναφέρει ότι οι επιφανείς τότε Οθωμανοί Πασάδες προέτρεπαν τις γυναίκες των χαρεμίων τους να επισκέπτονται την Σκήτη βγάζοντας τους φερετζέδες τους.
Το 1894 η σκήτη γκρεμίστηκε από μεγάλο σεισμό αλλά με αρωγή των ευεργετών Ζαρίφη και Μαζαράκη ξαναχτίσθηκε. Συνέδραμαν επίσης και πολλοί άλλοι κληρικοί αξιωματούχοι και λαϊκοί, ακόμη και ο προαναφερθείς Σουλτάνος που έδωσε γενναία χορηγία 200 χρυσών λιρών γιά τον σκοπό αυτό. Περισσότερα στην σχετική σελίδα από την βιογραφία του που παραθέτω. Η Σκήτη αναγνωρίστηκε μετά τον θάνατο του ασκητού ως Σταυροπηγιακή.
Κάθε χρόνο ανελλιπώς και με οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες κατά την εορτή του Αγίου Σπυρίδωνος, μεταβαίνει με "άπασαν την ακολουθία Του" ο Παναγιώτατος Οικ. Πατριάρχης και χοροστατεί κατά την πανήγυριν του Αγίου. Το αυτό έγινε και φέτος.
Κλήθηκα απο τον Μ.Αρχιδιάκονο να συνδράμω ψαλτικά τον Αρχοντα Λαμπαδάριο  -λόγω κωλύματος των υπολοίπων Πατριαρχικών Ψαλτών- και μου δόθηκε έτσι η ευκαιρία να ζήσω ένα όμορφο οδοιπορικό και ως Εκκλησιαστική αλλά και ως εκδρομική εμπειρία.
Λίαν πρωί από το Εμίνονου με όλη την Πατριαρχική συνοδεία στο καράβι γιά Χάλκη. Με τον Πύργο του Γαλατά φωτισμένο να μας αποχαιρετά. Μετά από περίπου μιάμιση ώρα στην Χάλκη.
Εκεί οι γνωστοί αμαξάδες με τις άμαξες έτοιμες περίμεναν να μας μεταφέρουν ανά τέσσερις στην Σκήτη. Ευτυχώς ο καιρός ήταν καλός.
Οταν φτάσαμε αρχίσαμε τον Ορθρο και όλα προχωρούσαν απλά με τάξη και χωρίς καμία φόρτιση και πίεση. Ο Παναγιώτατος προσήλθε στην καθορισμένη ώρα και χοροστάτησε ψάλλοντας αυτά που πρέπει. Σιγά σιγά ο ναός γέμισε καθώς και ο χώρος έξωθι του κυρίως ναού. Μου έκανε εντύπωση η διαφορετικότητα των προσκυνητών. Ηταν διαφόρων εθνικοτήτων. Την ακολουθία κατέγραφε και κλιμάκιο της Γεωργιανής τηλεόρασης.
Ψαλτικά κατά τις Πατριαρχικές χοροστασίες, αυτά που πρέπει να ψαλλούν ψάλλονται χωρίς καμία πίεση η άγχος. Αργό Αινείτε στο Πασαπνοάριο γιά τον ασπασμό της εικόνας από τον Πατριάρχη. Χερουβικό του Φωκαέως και Κοινωνικό Πέτρου από Πρωγάκη. Ολα τα υπόλοιπα σύντομα απλά και με ρυθμό.
Μετά από μια μικρή δεξίωση σε αίθουσα της Σκήτης, μεταφερθήκαμε πάλι με τις άμαξες στην κορυφή του λόφου όπου οι πατέρες της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδας ένθα και η περίφημη Θεολογική Σχολή Χάλκης, μας παρέθεσαν εόρτιο γεύμα αφού πρώτα περιηγηθήκαμε στους κήπους και τις αίθουσες διδασκαλίας που αναμένουν πανέτοιμες τους φοιτητές όταν επαναλειτουργήσει, κάτι που όλοι ελπίζουμε και περιμένουμε με πρώτον από όλους τον Παναγιώτατο που είναι και απόφοιτός της.
Η μέρα έκλεισε αργά το απόγευμα,πάλι με το καραβάκι και επιστροφή στην Βασιλεύουσα με συνοδεία αμέτρητους γλάρους. Από την όλη ακολουθία και ως ενθύμια παραθέτω (ηχογραφηθέντα ερασιτεχνικά) το Πασαπνοάριο σε ήχο Α', όπου το Πάσα (σύντομο) ψάλλει ο Αρχων  Λαμπαδάριος της Μ.Ε κ.Στ. Φλοίκος και το Αινείτε (αργό του Ιακώβου) εγώ. Επίσης παραθέτω τον Απόστολο όπως τον απήγγειλα, απλά σύντομα και ανεπιτήδευτα. Και του χρόνου.
1.-Το Πασαπνοάριον:
2.-Το Αποστολικόν ανάγνωσμα της ημέρας:


Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Μνημόσυνον κυρ Θρασ.Στανίτσα.

Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης τριάντα χρόνων από την εκδημία του αειμνήστου Αρχοντος Πρωτοψάλτου της Μ.Ε κυρ Θρασυβούλου Στανίτσα, κλιμάκιο της χορωδίας τού  εν Αθήναις Συνδέσμου Μουσικοφίλων Κων/πόλεως, προσήλθε στην Κ-Πολη προκειμένου να τιμήσει την μνήμη του αειμνήστου Πρωτοψἀλτου με δύο μνημόσυνα. Το ένα Λειτουργικό και το άλλο πνευματικό.
Το Λειτουργικό μνημόσυνο έγινε σήμερα Σάββατο πρωί στον ιστορικό και περίλαμπρο Ιερό Ναό της Παναγίας Πέραν. Χοροστάτησε και Λειτούργησε ο μουσικώτατος και εκ της ψαλτικής οικογένειας προερχόμενος Μητροπολίτης Τρανουπόλεως κ.Γερμανός, Αρχιερ. Προϊστάμμενος της περιφέρειας Σταυροδρομίου. Εψαλλαν μέλη της χορωδίας σε δύο χορούς.Τον δεξιό χορό διηύθυνε ο Αρχων Μουσικοδιδάσκαλος της Μ.Ε κυρ Δημοσθένης Παϊκόπουλος, χοράρχης πολλά χρόνια της χορωδίας του Συνδέσμου και τον αριστερό ο Πρόεδρός του κ.Σταμάτης Κίσσας.
Επέλεξαν συνθέσεις του αειμνήστου ή μέλη που συνήθιζε να ψάλλει.Αντί κοινωνικού εψάλη ο άμωμος κατά τα ειωθότα και στο τέλος τελέσθηκε το μνημόσυνον.
Μετά την ακολουθία παρετέθη από τους υπευθύνους του ναού στην ειδική αίθουσα μικρή δεξίωση όπου γλαφυρά τόσον ο Σεβασμιώτατος,όσον και όσοι τον είχαμε γνωρίσει θυμηθήκαμε και είπαμε πολλά γιά τον αείμνηστο.
Χάρηκα που είδα μετά από καιρό αγαπητούς συναδέλφους και ιδιαίτερα τον σεβαστό και λίαν αγαπητό μου κυρ Δημοσθένη.
Πέραν των φωτό,παραθέτω και σε βίντεο το Αξιον εστίν σε ήχο Α' του κυρ Μιχαλάκη Χ"θανασίου, που τακτικά έψαλλε ο κυρ Θρασύβουλος.
Το πνευματικόν μνημόσυνον θα γίνει σήμερα το βράδυ με συναυλία της χορωδίας και σχετικές ομιλίες. Να έχουμε την ευχή του.



Σάββατο, 2 Δεκεμβρίου 2017

Μιχαλάκης Χατζηαθανασίου-Μελοποιός & Πρωτοψάλτης

Ολοι εμείς της Ψαλτικής οικογένειας ασφαλώς γνωρίζουμε τον μελοποιό και Πρωτοψάλτη κυρ Μιχ. Χατζηαθανασίου. Και τον γνωρίζουμε βέβαια από τα μελοποιήματά του.Τα τερπνά και ευφρόσυνα.Αλλά και απαιτητικά.Ειδικά τα Λειτουργικά του σχεδόν σε όλους τους ήχους είναι μπερικέτια και όλοι μας τα έχουμε ψάλλει.Ο κυρ Μιχαλάκης έχει συνδέσει όλη του την φήμη με την Ιερά Μονή της Ζωοδόχου Πηγής στο Μπαλουκλί. Εκεί έψαλλε γιά πολλά χρόνια μέχρι τον θανατό του.
Βιογραφίες του υπάρχουν πολλές και όποιος θέλει να μάθει περισσότερα γι αυτόν είναι εύκολο να τις αναζητήσει στο διαδίκτυο.Εχει εκδοθεί και έν μουσικό βιβλίο με τίτλο "Μουσική Ζωοδόχος Πηγή" με σχεδόν όλα τα μελοποιήματά του.
Θυμάμαι τον Δάσκαλο κυρ Θρασύβουλο Στανίτσα που τακτικά έψαλλε μέλη του κυρ Μιχαλάκη ειδικά τα Λειτουργικά του,εκεί στον Αγιο Δημήτριο Αμπελοκήπων που πήγαινα νεαρός,που έλεγε "Ο κυρ Μιχαλάκης έφτιαξε καλά φαγητά (εννοώντας τις συνθέσεις του) αλλά ο Στανίτσας τα νοστήμισε.....
Πήγα λοιπόν ως οφειλόμενον μνημόσυνο, αλλά και ως φόρο τιμής στον κυρ Μιχαλάκη του οποίου και εγώ πάρα πολλές φορές έχω ψάλλει τις συνθέσεις του και ακόμα τις ψάλλω,στο νεκροταφείο των Ρωμηών στο Μπαλουκλί.Οπου είναι ο τάφος του. Ενας τάφος με ιδιαίτερο στυλ και κομψότητα.Οπως τα μελωδήματα του.Μάλιστα ο Γέρων Μητροπολίτης Νικαίας -που τον είχε Δάσκαλο στην Θεολ. Σχολή Χάλκης μου υπέδειξε που να τον βρώ και μου είπε και πολλά γιά τον Δάσκαλό του.
Ως επίλογο στο μικρό μου εδώ αφιέρωμα παραθέτω απόσπασμα από μία ιστορική ηχογράφηση στην Πρίγκηπο το 1963. Τα σε πλ.Δ ήχο Λειτουργικά του κυρ Μιχαλάκη να τα ψάλλει ο νέος (τότε) Αρχων Πρωτοψάλτης της Μ.Ε αείμνηστος κυρ Θρασύβουλος,να είναι λειτουργός ο επίσης αείμνηστος μερακλής παπαΘανάσης Τσούμαρης που τόσο έντονα και αυτόν τον θυμάμαι και Διάκονος (τότε) ο αειθαλής μουσικολογιώτατος π.Γεώργιος Τσέτσης. Οπως καταλαβαίνετε είναι μαζί ευλογία και ευωδία.Και πλημυρίζουν τα αυτιά μας Βόσπορο Πριγκηπόνησα Μαρμαρά Κων-πολη Βυζάντιο.Καλή ακρόαση.

Τετάρτη, 29 Νοεμβρίου 2017

Κ/Πολη-Φανάρι=Θρονική εορτή 2017

Η θρονική εορτή της Μεγάλης Εκκλησίας της Κων/πόλεως είναι κάθε χρόνο στις 30 Νοεμβρίου, όπου και η μνήμη του μαρτυρίου του Αποστόλου Ανδρέα του Πρωτοκλήτου.
Οι πανηγυρικές ακολουθίες τελούνται στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου.Είναι η πρώτη φορά που βρέθηκα στην Κων/πολη και στον Πάνσεπτο κατά την εν λόγω θρονική εορτή.
Κατά τον σημερινό πανηγυρικό μεγάλο εσπερινό,το Φανάρι ήταν ολόκληρο φωτεινό και λαμπερό.Στον πρόναο σε "υποδεχόταν" η στολισμένη παλαιότατη εικόνα του Αποστόλου Ανδρέα.
Στον κυρίως ναό όλα και όλοι με τάξη στις θέσεις των.Η ακολουθία τελέσθηκε με μεγαλοπρέπεια αλλά ταυτόχρονα με λιτότητα και απλότητα. Τίποτα στην τύχη. Τα πάντα ακολουθούσαν την απ'αιώνων τάξη,χωρίς αυτοσχεδιασμούς, επιδείξεις και άλλα περιττά που δεν ωφελούν.
Οι Πατριαρχικοί Ψάλτες έψαλλαν τα καθιερωμένα μέλη ήπια και σεμνοπρεπώς (όλα σχεδόν του Πέτρου Πελοποννησίου) με την ενδεδειγμένη χρονική αγωγή. Ανοιξαντάρια και κρατήματα στον Πάνσεπτο ουδέποτε ψάλλονται εν ώρα ακολουθίας.Από την αποψινή ακολουθία εκτός των φωτό,παραθέτω και τρία μικρά βίντεο.
Το πρώτο το σύντομο σε ήχο Δ Κεκραγάριο υπό αμφοτέρων των χορών.
Το δεύτερο το Δόξα των εσπερίων που ψάλλει ο δεξιός χορός υπό τον Αρχοντα Πρωτοψάλτη κ.Παν. Νεοχωρίτη στο αυτούσιο μέλος του Πέτρου.
Και το τρίτο το Δόξα των Αποστίχων που ψάλλει ο αριστερός χορός υπό τον Αρχοντα Λαμπαδάριο κ.Στ.Φλοίκο.

Και του χρόνου.
  

Σάββατο, 11 Νοεμβρίου 2017

Επέτειος πανήγυρις ι.ν.Αγ.Μηνά Υψωμαθείων Κων/πόλεως.

Μεταξύ των ένδεκα (11) ιερών ναών που ανήκουν στην περιφέρεια Υψωμαθείων-Κοντοσκαλίου- Βλάγκας, στούς οποίους έχω την τιμή -και ίσως το μοναδικό προνόμιο- να είμαι Πρωτοψάλτης,ανήκει και ο ιστορικός ιερός ναός του Αγίου Μηνά.Μάλιστα κάτωθι του ναού υπάρχει και αγίασμα.Αναφέρεται και ως προϋπάρχων ναός των Αγίων Κάρπου και Παπύλου.Και ο εν λόγω ναός υπέστη μεγάλες καταστροφές κατά τα τραγικά γεγονότα του 1955.Σήμερα έχει αποκατασταθεί και είναι σε καλή σχετικά κατάσταση.
Γιά την φετεινή επέτειο πανήγυρη στον Μ.Εσπερινό προσήλθε ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης με όλη την συνοδεία του κατά τάξιν.Συνέψαλλα στο δεξιό αναλόγιο με τον Αρχοντα Πρωτοψάλτη της Μ.Ε όπως κατ΄έθος παλαιόν συνηθίζεται. Αριστερά έψαλλε ο Β' Δομέστιχος της Μ.Ε.
Στο τέλος του Εσπερινού ο Αρχιερατικώς προϊστάμμενος της περιφέρειας Σεβ. Μητροπολίτης Σηλυβρίας κ. Μάξιμος προσφώνησε τον Παναγιώτατο ευχαριστώντας τον γιά την παρουσία του και επίσης τον ενημέρωσε -όπως και όλους τους παρευρεθέντες- γιά τον ιερό ναό και γιά την περιφέρεια γενικότερα. 
Κατά την σημερινή κυριώνυμο ημέρα τελέσθησαν με λαμπρότητα οι ακολουθίες του Ορθρου και της Θ.Λειτουργίας. Λειτούργησε ο Σεβασμιώτατος Σηλυβρίας που τυγχάνει και μουσικώτατος. Παρευρέθει και ο Σεβασμιώτατος και επίσης μουσικώτατος Μητροπολίτης Καλιουπόλεως και Μαδύτου κ.Στέφανος,ο οποίος μάλιστα συνέψαλλε μαζί μου από το δεξιό αναλόγιον. 
Τα του αριστερού χορού έψαλλε ο Διονυσιάτης Μοναχός Νικόλαος και αυτός μύστης της Βυζαντινής μουσικής και της Κων/πολίτικης εν γένει παράδοσης. Επίσης βοήθησε στο αναλόγιο και ο εκ Ναυπλίου τακτικός επισκέπτης της Κων/πολης και ερευνητής κ.Χρήστος Δρούγκας.
Γενικά η εμπειρία μου από την πρώτη επέτειο πανήγυρη του Αγίου Μηνά στα περιώνυμα Ψωμαθειά της Πόλης ήταν εξαιρετική.
Παραθέτω εκτός της φωτό ως ενθύμιον και ένα μικρό ερασιτεχνικό βίντεο όπου ψάλλω ένα εσπέριο στιχηρό προσόμοιο. Και μάλιστα υπό το βλέμμα του Πατριάρχου και το ίσον του Πρωτοψάλτου. 
Αλλιώτικες εμπειρίες. Και του χρόνου. 


Αναγνώστες